İnsan kendi içinde seveceği bir ebeveyn ya da Tanrı’dan başka kimse için hiçbir şey bulunmadığını bildiği zaman, sevildiğini keşfetmesi ve buna inanması garip bir şey.
İnsanın bir zamanlar sevilmiş olmasını, varlığının bir zamanlar bir başkasının gününün iyi ya da kötü geçmesini sağlama gücüne sahip olmazını düşünmek ne kadar tuhaf ve alışılmadık.