Zaman çok şey öğretiyor insana… Gün geliyor yanlış insanları kıymet verdiğini öğreniyorsun. Gün geliyor bazı şeyleri boşu boşuna üzüldüğünü… Zamanla herkese değer verilmeyeceğini ve bazı şeylere üzülmemen gerektiğini öğreniyorsun sonra. Bir bakıyorsun ki seni acıtan onca yara çoktan kapanmış… Çünkü alışmayı ve kabullenmeyi öğrendiğinde kendine değer vermeye başlıyorsun. Kendine değer verince iyileşmeye ruhundan başlıyorsun.
Hayat pişmanlıklarla tükenmiyor. Lakin pişman olmak, herkese nasip olmayan mühim bir erdemdir; hatanın hata olduğunu kabul etmek ve onu tenkit etmek demektir. Böylece pişmanlık, aslında bir doğrudur; hatanın ardındaki ilk doğrudur.
"Ego ve kibir, hiç ölmeyeceğini zanneden ahmakların işidir. Çünkü mezarlıklar; Kendini vazgeçilmez zanneden, insanlarla doludur." Mevlana Celaleddin-i Rumi