“Bir hasta, terapist ile görüşmeye gitti.
‘Başparmağımı emmeye engel olamıyorum,’ diye şikayet etti.
‘Kaygılanmanıza gerek yok,’ diye yanıtladı terapist, ‘Ama her gün bir başka parmağınızı emin.’
Hasta, uzmanın öğüdünü yerine getirmeye çalıştı. Elini ağzına götürecek olduğunda, acaba hangi parmağını emmişti, parmağı bilinçli bir şekilde seçmesi gerekiyordu.
Daha hafta sona ermeden iyileşmişti hasta.
‘Bir kusur alışkanlık haline geldiği zaman, onunla mücadele etmek zordur,’ dedi uzman. ‘Ama bizi yeni davranışlara, kararlara, seçimlere zorladığında, bunca çabaya değmediği gerçeğinin bilincine varırız…”