Yok Oluş
@Cevdet34
243 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Ruhsal yıpranmanın fazla olmasının nedeni, bir zamanlar fütursuzca biriktirilen ve şimdi sonu geldiği görülen umudun aşırılığındandır. Umudun sınırı iyi belirlenmelidir; yıpranma, ruhsal çöküntüyü getirecek gücü bulmadan… Çünkü bu buluş, ruhsal çöküşe giden kapıyı kıracak; bu da kişiyi planlanmamış sonuçların çukuruna itecektir.
Reklam
Zihnimde bir yaşam alanı yarattım kendime, orada da tutunamadım. İçimde ukde kaldı yaşayamadıklarım. Ben, hiç var olmamalıydım. Alışamayacağımın bilindiği bir dünyaya, düşük ihtimallere güvenilerek yollanmamalıydım. Kafamda, kendime bir dünya yarattım. Orada yaşadığımı sandım. Kalemi alıp amel defterime hiç yapmadığım şeyleri yazdım. Öldüğümde bana boş bir defter uzatılacaktır muhakkak… Ya da başkasının hayalinde vardım belki de. Yalnızca hayallerde yaşayabildim. Gerçek olamadım.
Uyuyamadı. Gözleri kapalı, zihni açık kalmıştı. Yine bir şeyler düşünüyor, zihninde; geçmişi düzeltmeye, geleceği düzenlemeye çalışıyordu kendince.
Gündüz, üzerinde hayatın debdebesine kapılıp sürüklenen insanlarla dolu sokaklar; gece, o insanların yorgunluğunu taşırlar. Sokaklara baktığınızda bir durağanlık, yorgunluk, uyku hâli bulunduğunu görürsünüz.
Görüyor musun? Okyanusun ortasında rotasını kaybetmiş bir gemi gibi. Ne nereye gideceğini biliyor ne de ne istediğini.
Reklam