Yok Oluş
@Cevdet34
243 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Öğle vakti bir an için rahatsız olduğum insanların ve nesnelerin karmaşık, belki belirli bir arpej vermelerine rağmen müzik kulağım olmadığı için beğenmediğim ses kalabalıklarını arıyorum. Her şeyde olduğu gibi sessizliğin de fazlası, insana acıya giden yolda ivme kazandırıyor.
Reklam
Gece, hükümranlığının başladığını hissettirmek istermişçesine ortalığı karanlık sessizliklere boğmuştu. Eve giderken geçtiğim yollarda, bu sessizliklere basa basa, sessizliğe küçük sesler katarak yolu tüketiyor ve gecenin içimdeki geceye hükmetmesine engel olmak niyetiyle, zihnime saldıran kirli düşünceleri kovmaya çalışıyordum; ta ki ortalıkta aklımı çelecek karanlığın zerresi kalmayana dek devam ediyordum bu işleme.
Karanlıkta yönünü kaybeden, en ufak ışığa doğru hareket etmeye meyleder. Fakat yolun sonunun başta gördüğün kadar aydınlık bitmeyeceği ve hatta seni daha büyük bir karanlığa sürükleyeceği ihtimalini aklından çıkarma.
Kafam o kadar boşlukla, boş yere dolu ki her fazladan ses, kafamın duvarlarına çarparak beynimin içinde yankılanıyor, orada yoğunlaşıyor ve başıma ağırlık veriyordu.
Reklam