Ceyhan Irmak
@CeyhanIrmak
Şu anda okuduğu kitaplar
Sufi, kendisini dinleyenlerin anlayışını, kısıtlılıklarını göz önünde bulundurarak konuşmalı ve hareket etmeli demiş İbn-i Arabi. İşte Hakan Mengüç'ten bu enerjiyi alıyorsun. Daha önce hiç kitabını okumamış ama defalarca dinlemiştim.
Tesadüf eseri okumayı niyet ettiğimde kitap kendiliğinden bama geldi. İyi ki de gelmiş. Samimi bir dostumla sohbet eder gibiydi. Akıcı üslubu sizi sarıp sarmalıyor. Konular o kadar tanıdık ki mutlaka duymuşuzdur kıyısından köşesinden. Biraz samimiyet biraz hoş sohbet biraz da huzur arıyorsanız doğru adrestesiniz. Okuyun, okutun.
Bittiğinde ıyi bir dostla sohbet etmiş olmanın verdiği tat kalır .
İnsan Neyle Yaşar?
Tolstoy'un 6 kısa hikayesinin yer aldığı Hasan Ali Yücel klasikleri dizisi. İlk hikayenin adı kitabın ismi.
Gerçek hayatın içinden insan tabloları sunuyor bize. İnsanlık sorunlarını edebi bir kurgu içinde yer veriyor. İbretlik hikayeler ile bize ders veriyor.
İnsan ne ile yaşar? Bu sorunun cevabına belki benzer belki de farklı yanıtlar veririz her birimiz.
Her insanın kendisi için kaygılanarak değil, sevgiyle yaşadığını öğrendim...
Tanrı sevgidir. Sevgide yaşayan Tanrı'da yaşar, Tanrı da onda yaşar.
Tanrı'yı seviyorum deyip de kardeşinden nefret eden yalancıdır. Çünkü gördüğü kardeşini sevmeyen görmediği Tanrı'yı sevemez.
Dünya malına sahip olup da kardeşini ihtiyaç içinde gördüğü halde ondan şefkatini esirgeyen kişide Tanrı'nın sevgisi olabilir mi?
Ve Tanrı'nın gücünün kötülükte değil, iyiliktedir. Kıvılcımı söndürmeyen ateşi zapt edemez.
On Bir Dakika
Hassas, rahatsız edici, hoş karşılamayan bir konu ile karşımızda yazar. Eğer önyargılara sahipsen, empati yapamıyor, tabularını yıkmayı düşünmüyor isen okumayın bu kitabı. Öz de geleni görmek ise amacınız yazarın çağrısına cevap verin gerçek bir hikayeden esinlenmiş Maria'nın dünyasına adım atın.
Bir fahişenin dünyasına.
Çocukluğunda yaşadığı ilk aşkını kendi aptallığı yüzünden kaçırışı, ilk hayal kırıklığıyla başlayan kendini tanıma serüveni. Hayalleri, idealleri olan bir kadının kendini bulma hikayesi.
Dönüm noktasına geldiğinde ya kurban olacaktı ya da hayalleri peşinde koşan serüvenci. Tek doğru cevap vardı. O da hayata hangi göz ile baktığı. Duygularını kenara bırakıp o serüvenci olmayı seçti. Adaletsiz , sıradışı bir kadın olabilirdi ama mutluluk arayışında hepimiz eşitiz. Hepimiz biraz oyuncu.
Aşkı anlamak istiyor ama aşk bir o kadar da tehlikeli geliyor. Aşktan kaçıyor, reddediyor, kontrol altında tutmaya çalışıyor ama ta ki kaçışlar ünlü bir ressam olan Ralf ile tanışana kadar sürüyor. Ona tekrardan sevmeyi öğretiyor.
Her insanın bedenine değil, ruhuna dokunan insanlara ihtiyacı var...
On bir dakika... Dünyayı döndüren kuvvet bu on bir dakikanın içinde....
Saatleri Ayarlama Enstitüsü
Ahmet Hamdi Tanpınar
Türk toplumunu bireysel, kurumsal ve toplumsal olarak kültürel, çalışma disiplini, yönetimdeki aksaklıkları derin bir eleştirel bir bakış açısı ile bize sunmakta. Sert bir dil ile eleştirmek yerine üstü kapalı bir şekilde ironi boyutu ile almakta.
Saat imgesi insanı anlatmak için kullanılmış. Saatleri Ayarlama Enstitüsü ise Osmanlı Devleti'ni sembolize etmektedir. İstanbul şehrinin saatlerinin ayarının birbirini tutmadığını söylerken İstanbul seçilmesi Osmanlı Devleti'nin başkenti olmasından kaynaklanmaktadır.
Osmanlı Devleti'nin yaptığı ıslahatların batılı ülkeler tarafından sona erdirildiği gibi S.A.E de ABD'li heyet tarafından fesh ediliyor.
İşe alımda gözetilen sıra ise ayrı bir nokta. İlk olarak akraba ikinci olarakta yüksek insanların tavsiyeleri deneyim ve uzmanlık bir ölçüt değil. Gereksiz yere kurulan bölge ve şube müdürlükleri ise es geçilmemiş.
Kapatılma kararı ile Ankara gidilmesi ise gereksiz kurumların siyasi destekçileri ile devlette iş yapmasan da para ödensin mantığını. Ankara burada bürokrasi ve Hükümet temsil etmekte.
Farklı dönemlerde yaşamış olan nesillerin ve Türk toplumunda yaşanan sıkıntıları bir zaman tüneli perspektifinde bize sunmuş.
( Okurken çok zorlandım. Hatta bırakmayı düşündüğüm an çok oldu. Ama bütüne bakınca altta yatan anlam çok değerli. )
Karanlık zamanlarda göz görmeye başlar. Ve bazen kalbin açılabilmesi için kırılması gerekir. Çoğu zaman terslik gibi gözüken şey aslında kılık değiştirmiş bir güzelliktir. Biz bu acı veren şeye direndiğimizde bu acının süresini uzatmaktan başka bir işe yaramaz. Halbuki hikaye ortaya çıksa özgürleşmeye başlayacağız. Sürekli dışarıya bakarsak hedefe ulaştığımızı farketmeyiz. O yüzden içimize dönmeliyiz. İyileşmek içimizle bağlantılı bir iştir.
Ve geçmiş asla ölmüş değildir. Geçmiş geçmiş bile değildir. Hiçbir şey kaybolmaz. Parçalar sadece yön değiştirir. Acı çok büyük olduğunda insanlar onda kaçmaya çabalar. Ancak duygularımızı engellediğimiz zaman bilmeden bizi doğal olarak serbest bırakmaya götürecek olan iyileşme sürecine engel oluruz.
Üç nesil aynı biyolojik çevreyi paylaştığımızı düşünürsek geçmişin geçmediğini buradan da anlarız. Duygularda biyolojik olarak iletilir. Aile öykümüz genlerimizle bize aktarılır. O yüzden ailemizin öyküsü bizim öykümüzdür. Ailemizi reddetmek sadece bizi kendimizden uzaklaştır ve daha çok acı verir. Problem ebeveynlerimizin bize yaptıkları değil bizim hala bu olanları nasıl algıladığımız da. Genellikle ebeveynlerimiz bize zarar verdiğinde bu kasten değildir. Çoğumuz ebeveynlerinden yeterince ilgi görmediğimizi deriz fakat ebeveynlerimiz ile barışık olmak onlardan aldığımız ve alamadığımız her şeye barışık olmak demektir. Onları değiştiremeyiz ancak içimizde onları algılayış şeklimizi değiştirebiliriz.Ebeveynlerimize karşı pozitif olduğumuzda yaşama karşı daha pozitif oluruz ve hayatımızda iyi şeyler olacağına inanırız.
Ve her birimiz kaderimizden sorumluyuz. Bundan kaçırırsak ya da rededersek ve de kaderi yenersek bizim aile sisteminizdeki başka birey bunun bedelini ödeyebilir. Çözülmemiş travmaları bize miras kalan aile geçmesi
