Bazı kelimeler vardır… Bizimdir ama sanki hiç söylenmemiş gibi, hiç yazılmamış gibi kalır. Kayıp Kelimeler Sözlüğü tam da bunun hikâyesi.
Pip Williams, bir kadının gözünden bize şunu hatırlatıyor: Kelimeler bile bazen erkeklerin dünyasında şekillenirken, bizim hislerimiz, deneyimlerimiz, hatta varlığımız bile arada kaybolabiliyor.
Esme’nin küçücük yaşta fark ettiği o eksiklik… Aslında hepimizin içinde bir yerlerde yok mu? Söylemek isteyip de sustuğumuz, anlatamadığımız, kimse sormadığı için içimize attığımız onca şey…
Bu kitabı okurken kendimi sadece bir okur gibi değil, sanki o sözlüğün dışında kalmış kelimelerden biri gibi hissettim.
Belki de bu yüzden çok dokundu: Çünkü bazı hikâyeler yazılmadığı için değil, yazılmasına hiç fırsat verilmediği için eksik kalır.
Ve biz… Kendi kelimelerimizi bulana kadar biraz yarım hissederiz.