Ceylan Tursun
@Ceyleon
Sonunda bu mavi okyanus göğe karışacak darmadağın..
Lisans
23 Ocak
156 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Mesele Yer Değil, Zamanlama :)
Toplu taşımada 65 yaş üstü ücretsiz diye her saat dışarı çıkmak yerine, keşke okul ve iş çıkış saatlerindeki yoğunluk biraz daha hesaba katılsa .
ey soytarılar ve onların soytarıları
ey soytarılar ve onların çoluk çocuğu
ey soytarılar ve onların yalnızlığı
ey soytarılar ve onların şehirleri kırları
bir kibrit çaksam ve
bana yer olmayan yüce dünyanızın
bana yer olmayan yapay dünyanızın
tutsam ardına
ey koca meşe ağaçları ve onların gölgeleri
ey sömürgenler ve onların sivri dişleri
ey sürüngenler ve onların zehirleri
ey kentsoylular ve onların bankaları, işhanları arsaları tankları tahvilleri
ey kentsoylular ve kahpeliğin daniskası
ey kentsoyluluk ve benim olmayan dünya ( ... )
Egemen Berköz, Yalnızlıklar Yalnızlıklar
kanın ateşin ve seslerin böyle cömertçe
kullanıldığı
böyle sorumsuzca kullanıldığı bir dönemde
herkesin şimdilik hakkı vardır hüzünlenmeye
yukarda
dediğime bakma aslında
başarısız boktan bir kış geçirdik
suyumuz bile doğru dürüst akmadı
bir sürü çocuğu
öldürdüler
Turgut Uyar, Toplandılar (70-73 Notları)
8/10
2026 18. kitabı
Beş Paralık Roman üzerine düşünmeye başladığımda, zihnimde ilk beliren şey kitabın adı oluyor. Ne gariptir ki, ben bu eseri her seferinde beş kuruşluk roman diye anmak istiyorum. Belki de bu yanlış gibi görünen ifade, eserin ruhuna daha da yakışıyor; çünkü anlatılan dünya gerçekten de insanın değerinin birkaç kuruşa indirgenebildiği bir düzeni gözler önüne seriyor.
Okurken kendimi tuhaf bir çelişkinin içinde buldum. Bir yandan anlatımın sade ve akıcı yapısı beni içine çekti, diğer yandan ise anlatılanların sertliği içimde bir huzursuzluk yarattı. Bu roman, bana göre, yalnızca bir hikaye anlatmıyor, aynı zamanda toplumsal düzenin çarpıklıklarını ironik bir dille ifşa ediyor. Yazarın kullandığı bu ironi, metni daha da etkileyici kılıyor.
Karakterlere baktığımda, onların klasik anlamda iyi ya da kötü olmadığını fark ettim. Her biri içinde bulunduğu sistemin bir yansıması gibi. Bu da beni şu düşünceye götürdü. Belki de sorun bireylerde değil, onları bu hale getiren düzende. Bu sorgulama hali, kitabı benim için daha derinlikli ve düşündürücü kıldı.
Eser boyunca hissedilen o keskin eleştiri, zaman zaman beni rahatsız etse de, aslında tam da bu yüzden kıymetli geldi. Çünkü edebiyatın yalnızca hoş duygular uyandırmakla kalmayıp, insanı sarsma gücüne de sahip olduğuna inanıyorum. Bu roman da tam olarak bunu yaptı. Bitirdiğimde elimde kalan şey sadece bir hikaye değil, zihnime takılan sorular oldu. Belki ben hâlâ ona “beş kuruşluk roman” demeye devam edeceğim ama bu biraz da dünyanın ne kadar ucuzladığını kendime hatırlatmak için :D
