Murat Kaynar
@Cezeri73
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bence bir insanı tanımanın bir tek yolu vardır, onu bitmiş kabul etmek.
Onu artık yaşamıyor saymak. İnsan ancak böyle bakınca onu olduğu gibi,
tamamlanmış olarak görebilir.
Doğamızda mı var ?
Aslında hepimiz dağılıp gideceğiz, dedim, sen de, ben de hepimiz.
Hiç birimiz kendimize ait yerlerde gezinmiyoruz.
Birbirimize nasıl bakacağımızı bilmediğimiz için.
Hiçbirimiz basit, yalınkat görmüyoruz kendimizi de, başkalarını da .
Kendimizde ve onlarda olmayan nitelikleri yakıştırarak bakıyoruz..
Sonra bir gün gerçekle karşılaşınca düş kırıklığı.. bundan dağılıyoruz..
Kendimi bir nokta kadar hiç olarak gördüm.
Bu durmadan akan,yürüyüp kaybolup giden girdap içinde,
bu korkunç çağıltıda bir damla su gibi.Yalnız kendimi de değil, yaptıklarımı da, tasarladıklarımı da.
Kımıldamadan durdum. Kalbimin sesini dinledim. Yaşamanın ve ölmenin anlamını düşündüm.