Hayatım heba olmuşsa bunun sebebi sadece kendimdir, bir başkası değil.
İnsan bu suçu ne ailesine ne topluma ne de genlerine yükleyebilir.
(Frisch ikna olduğu bu düşünceden bir daha asla kopmadı.)
Genç bir ruhu hiçbir şey, yetişkinlerin,
insan her şeye alışıyor, nihayetinde biz de bu yollardan geçtik demesinden daha fazla kızdırmazdı.
Bu muydu teselli dedikleri,
onların da dünyaya yenilmiş olmaları mı?