Sesimi alıp göğe bıraksam
Bilemez yaşamasını, elbet düşecek
Yüzüm, sen bari kolla kendini
Sesim bir gün bitecek
Beni ölüme karşı
Yaşama karşı iyi savun
Ey geceden artakalan sabah
Biç yüzümün tarlasını orağınla
Yüzümü o kadar sevmiyorum
Ağzım bir tomurcuktur uçlanır kenarında
Biç biç de sesim çıksın
Onun zorlanarak çıkışı yok mu
Kül sesli bir yoksuldur mezarları andıran
Evlerdeki bütün perdeleri aralıyor sanki
Bir balkon kapısından