Okumaktan mutlululuk duyduğum tatlı ve eğlenceli bir kitap, bunu rahatça söyleyebilirim.
Konu ilginç ve güzel, karakterlerin hepsi kendine has ve gerçekçi (Kızıl, sen hariç gerçekçi tabii:), ana karakterin iç sesi ve olaylara yorumu eğlenceli, kurgu da güzel. Okurken bir uzaylıyla empati kurmak da varmış, diyor insan. :) Kızıl'ın yer aldığı birkaç yerde kahkaha attım, evet. :)
Bir ufak eleştiri şu olabilir: NASA ve yakıt mevzuları daha içi dolu yazılabilirdi. Bilimsel gerçekliğe uygun detaylandırılabilirdi. Uzay gemisi olamaz elbette ama, roket yakıtlarından yola çıkılarak o yakıt üretme mevzusu daha bilimsel hale getirilebilirdi.
Bunun dışında gerçekten güzel ve okurken keyif alabileceğiniz bir kitap. Önerir miyim; kafa dağıtmak ve dinlenmek için ne okusam, diyenlere kesinlikle öneririm.
Büyüteç gözlüklerinin ardında birer midye gibi duran kara gözlerini devire devire anlatıyor Mösyö Garti. Katıların genleşmesi! Genleşirse genleşsinler. Bana dokunmayan genleşme bin yıl yaşasın. Zaten gözle görülen bir şey değil bu genleşme, moleküller arası bir itiş kakış. Gözle görmediğim konuya ne takılacakmışım?