Chaperone Protein
@ChaperoneProtein
Doktora
17 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Bilimkurgu türüne hep mesafeli olmakla birlikte bu kitabı çok uzun yıllardır merak ediyordum. O kadar çok adını duyuyordum ki, en nihayetinde hadi okuyayım dedim ve... ne yazık ki benim için bir hayal kırıklığı oldu. Elbette sevenleri için çok güzel bir kitaptır, ki zaten beğeniler tartışılmaz. Ama bana hiç hitap etmedi. Hikâye, kurgu, mizah (kahkahayı geçtim, sadece üç dört yer hoşuma gitti ve gülümsetti)... hiç beklediğim gibi çıkmadı.
Evet, bilimkurgu sevmem, ama mesela Matt Haig - İnsanlar'a hayran kalmıştım. Belki de hikâyelerde, bilimkurgu da olsa bir miktar gerçeklik arıyorum.
Kitaptaki övülen mizahın beni etkilememesi çeviri kaynaklı mı acaba diye bile düşündüm. (Bendeki 2025 basımı, daha önceki basımlarda belki çeviri farklılığı vardır, bilemiyorum.)
Neyse, bu da bir okurluk deneyimi oldu, deyip geçiyorum. :)
Ama objektif olarak şunu ekleyeyim; sıkı bilimkurgu -özellikle uzay temalı bilimkurgu- severler için kesinlikle güzel bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mükemmel bir eser
Puan vermedi
Ne diyebilirim ki, gerçekten bilgi ve emek yoğun, mükemmel bir eser. Yazarı Con Sinov'un sosyal medyadaki, Atatürk ve Kurtuluş Savaşı ile ilgili bilgisellerini zaten ilgiyle okuyordum. Kitap yazdığını öğrendiğimde de değerli bir eserle karşılaşacağımı tahmin etmiş ve çok sevinmiştim.
Kitap, Mustafa Kemal'in kişiliğini, ruh ve zihin dünyasını ve olayları, durumları, kişileri analiz etmedeki keskin öngörü, sezgi ve teşhis yeteneğini anlamamızı; attığı her adımda onun düşünce sesini duyabilmemizi, onu gerçekten tanıyabilmemizi amaçlıyor ve bunu çok güzel başarıyor; hem de romansal bir akıcılıkta, merak ve heyecan dozuna sahip bir anlatımla…
Bu kitap sayesinde öğrendiğim çok detay oldu. Picardie Manevraları’nda Fransız kuvvetlerini izleyen Mustafa Kemal’in “Bu kadar hazırlık barış için yapılmaz. Bunun arkasından harp gelir.” diyerek dört sene öncesinde Birinci Dünya Savaşı’nı öngörmüş olması; Balkan Savaşları sırasındaki Gelibolu görevinde “Çanakkale Boğazı’nın savunulmasının ileride hayati önem taşıyacağını öngörmesi ve bölgeyi analiz edip, gerekli askeri savunmayı kafasında tasarlaması; Birinci Dünya Savaşı başladıktan sonra “savaşa girilmesin, illaki girilecekse bile asla acele edilmesin” uyarıları; Enver Paşa ile yaşanan rekabetin detayları; şeyh Mansur isyanını bastırmak için uyguladığı müthiş taktik aklıma en çok kazınanlar.
Kişisel bağlamda da çok kıymetli dersler çıkardım ve ilhamlar aldım bu kitaptan.
Mustafa Kemal’in, engellenmeye ve başarısının bilerek gölgelenmeye çalışıldığı zamanlarda bile sakinliğini ve sabrını koruması ve yapması gerekeni yapmaya devam etmesi mesela… gerçekten hayranlık uyandırcı benim için. Ve tabii zaten hep bildiğimiz ama bu kitap sayesinde yeniden içselleştirdiğimiz mücadeleci & vazgeçmeyen kişiliği… Yorulduğumuz anlarda Mustafa
Müthiş, tek kelimeyle müthiş! :)
Puan vermedi
Görece biraz geç tanıdığım, ama iyi ki tanıdım dediğim bir yazar daha (“yazarlar ve kitaplar kendilerini okutacakları zamanı kendileri seçer” savım –en azından benim için- bir kez daha doğrulanıyor). Kendinize vereceğiniz oldukça tatlı bir armağan olacaktır, “İnsanlar”ı okumak. Hem ilginç konusu ve başarılı kurgusuyla, kimi zaman mizahi ve çokça sarkastik üslubuyla, akıcı ve sürükleyici anlatımıyla, hem de şahane tespit ve mesajlarıyla…
Kitap, bir matematik profesörünün, asla ispatlanamaz denilen bir matematik teoremini ispatlaması ve bunun akabinde de bir uzaylının olduça tekinsiz görevlerle Dünya’ya gönderilmesiyle başlıyor. Sonrası ise olaylar olaylar!..
Kitap boyunca, uzaylı karakterimiz insan olmayı deneyimlerken, biz de insan ırkının birer üyesi olarak kendimizi bir uzaylının gözünden seyrediyoruz. Yeri geliyor onun bize dair –haklı- negatif tespitleriyle mahcup oluyoruz, yeri geliyor insan olmanın değerine dair gözlemleriyle gülümsüyoruz. Bağ kurmak, sevmek & sevilmek, duygular, arkadaşlar, aile, sanat, aşk, gülümsemek, hatta çay içmek bile… bunların insan olmaya ait aslında ne kadar farkında olmadığımız, ama ne kadar büyük armağanlar olduğunu görüyoruz. (Kitabı okuduktan sonra artık her çay içtiğimde aklıma uzaylı karakterimizin çayla ilgili söyledikleri geliyor. :) ) Onun, kendi ırkının bütün acılardan, hatalardan, hayal kırıklıklarında ve çabalardan uzak “mükemmel” varoluşunun anlamsızlığını sorgulayıp, bütün defolarına rağmen insan varoluşuna hayranlık duymaya başlamasını izliyoruz.
Kurgu atmosferi olarak bakarsak, kitapta tabii ki genel olarak nahif bir ton hâkim olmasına rağmen, yazar olay örgüsü içinde yer yer gereken o tekinsiz atmosferi çok iyi yaratmış ve gerilimin dozunu çok iyi tutturmuş. O atmosfere okuyucuyu o kadar iyi çekebilmiş ki, iki
Hayatı dolu dolu yaşamak nedir derseniz, işte budur
Puan vermedi
Okumakta olduğum bir kitabı eğer çok çok sevmişsem onunla bir türlü hoşçakallaşamıyorum. Bitmesin diye kırk takla atıyorum. Tutam tutam okuyorum, o dönemde başka kitaplarla zaman çalıyorum. Amaç, o çok sevdiğim kitap, arasındaki ayracımla okunuyor vaziyette durmaya devam etsin. Onu bir çırpıda bitirip kitaplığa kaldırmaya içim elvermiyor. Hani çok sevdiğin bir yakının/arkadaşın evine misafirliğe gelir de, artık gitmeye niyetlenecekken, “ya biraz daha otur, niye hemen gidiyorsun” dersin ya, hah işte tam öyle bir his. Kitapla bildiğin duygusal bağ kuruyorum.
İşte sevdiğim kitaptan ayrılamama durumum, Ferhan Şensoy’un bu kitabı ile zirveye ulaştı. Kendinizi kitapta anlattıklarının (anılarının demiyorum; çünkü kitabın yayımlandığı dönemde yapılmış bir söyleşisinde, bu kitabın anı kitabı olarak tanımlanmasını pek doğru bulmadığını, "otobiyografik roman" olarak tanımlanmasının daha uygun olduğunu söylemişti) ve o eşsiz anlatım biçiminin akışına bıraktığınızda, bir nefeste okunup bitirilecek kadar şahane. Ama aynı zamanda, bir nefeste bitirmek istemeyeceğiniz kadar muhteşem. Bu mutluluğu ancak dört aya yayabildim. Kâh onlarca satırın (hatta paragrafın altını çizerek), kâh bazı bölümleri iki defa okuyarak…
Ne diyebilirim ki, her anlamda dolu dolu yaşanmış ve daha ilk gençlik yıllarından itibaren tiyatroya adanmış bir ömrün hikâyesi... Bu kitabın her satırında, “hayatı dolu dolu yaşamak, hayatı hakkını vererek yaşamak nasıl olur” un cevabını veriyor Ferhan Şensoy. En azından benim için öyle ve beni bu kitapta en çok etkileyen de bu. “İdeallerin (bazen de hayallerin) peşinden gitmek önemlidir ve değerlidir” diye hissettiriyor. Aslında bu kitapta, bir tiyatro efsanesinin çocukluk ve ilk gençlik yıllarını okumakla kalmıyoruz sadece, kıymetli hayat dersleri de alıyoruz farkında
Eğlenceli ve dinlendirici
Puan vermedi
Okumaktan mutlululuk duyduğum tatlı ve eğlenceli bir kitap, bunu rahatça söyleyebilirim.
Konu ilginç ve güzel, karakterlerin hepsi kendine has ve gerçekçi (Kızıl, sen hariç gerçekçi tabii:), ana karakterin iç sesi ve olaylara yorumu eğlenceli, kurgu da güzel. Okurken bir uzaylıyla empati kurmak da varmış, diyor insan. :) Kızıl'ın yer aldığı birkaç yerde kahkaha attım, evet. :)
Bir ufak eleştiri şu olabilir: NASA ve yakıt mevzuları daha içi dolu yazılabilirdi. Bilimsel gerçekliğe uygun detaylandırılabilirdi. Uzay gemisi olamaz elbette ama, roket yakıtlarından yola çıkılarak o yakıt üretme mevzusu daha bilimsel hale getirilebilirdi.
Bunun dışında gerçekten güzel ve okurken keyif alabileceğiniz bir kitap. Önerir miyim; kafa dağıtmak ve dinlenmek için ne okusam, diyenlere kesinlikle öneririm.