3000 yıl önce yazılmış bir Likya Şiiri'nden
" Beni bulamazsan üzülme, Eşyalarımı bulacaksın. Kestiğim taşları, açtığım yolları, İşlediğim heykelleri bulacaksın. Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden, Parmak izlerimiz değecek birbirine..."
#.I" Yanmış kibrit çöplerinin adedi olduğu gibi mumların altına koyup , üzerlerine erimiş mum döktü ; sanki yanan çöpler bizdik , mum dipleri de mezarlarımız...
Kibrit çöpü mezarlığı bizim gibi kırık ve kaybedenler için ne güzel bir benzetmeydi
Yan yana yaşa,
Yanarak öl ve öldükten sonrada yanmaya devam et
Yanmak tüm varoluşu tanımlıyormuş gibi."