Yarınlar tekrarla başlıyor baştan
Onlar topraktan yaratıldı da benmiyim taştan
Ne kumardan umut var ne de aşktan
Yaşıyorum yol belli değil son belli değil!
Baksanıza biz neden öyle kardeş kardeşe olamıyoruz? Neden en iyi insan bile sanki hep bir başkasından birşeyler gizliyor ve ona karşı susuyor? Doğrusu neden, eğer boş yere konuşmadığını biliyorsa kalbinde ne varsa doğrudan söylemiyor? Herkes gerçekte olduğundan daha katı görünmeye çalışır, sanki herkes açıkça dışa vurursa duygularıyla alay edileceğinden korkmaktadır...