Visneli Uranyum
@CherryCherina
"Madem gidecektin, ne halt etmeye geldin?"
"Kendime karşı görevim müthiş eğlendirmektir."
18 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir çocuk-genç kitabı arıyorum.Edebiyat
Korku kitabı, hatırladığım kadarıyla 3 kitaplık bir serinin son kitabıydı ama serideki kitaplar bağımsız, birbirinden ayrı. Kitapların hepsi yine içinde birbirinden bağımsız hikayelerden oluşuyor. (Hatırladığım kadarıyla) İki kardeşi babaları deniz fenerinde fırtınalı bir günde bırakıyor. Sonrasında fenere bir denizci geliyor ve kitabın içinde geçen kitap boyunca okuduğumuz korku hikayelerini çocuklara anlatıyor. Kitabın sonunda aslında kardeşlerin babaları tarafından zehirlenerek öld*r*ld*klerini, fırtınalı zamanlarda hayalet olarak ortaya çıktıklarını öğreniyoruz.
Kitabın açık mavi (bebek mavisi) bir kapağı vardı. Diğer iki kitabından biri kırmızı biri mordu? Çoook önceden, küçükken okuduğum bir kitap o yüzden yanlış hatırlıyor olabilirim bazı detayları. 2000li, 2010lu yıllarda basılmış bir kitap olması lazım.
Visneli Uranyum
Yapay zeka ile yarım saatlik bir uğraş sonucu buldum: Chris Priestley - Korkunç Hikâyeler Serisi
Reklam
Karanlık Oda Kuralları - Robin Roe / 6
Kitap benim önüme tesadüf eseri geldi denebilir. Tanıtım bültenini okuyunca iyi bir beklentiyle başlayıp bir kaç kısmı dışında dudak bükerek çıktığım, beklentilerimi karşılamayan kitap. Eğer bu türde okunması gereken/öncelikli tüm kitapları tükettiyseniz, arayış içindeyseniz okuyun ama uyarayım beklentiye girmeyin.
"Alis Grave Nil. (Kanadı olanlara hiç bir şey ağır gelmez.)"
Genel olarak, İyilik-Kötülük ve Tanrı felsefesiyle harmanlanmış, 16 yaşındaki şımarık, zengin, popüler Sayers karakterinin üzerinden verilen psikolojik gerilim kurgusu. En güzel kısmı Sayers'in psikolojisi ve bilinç akışı çok güzel yansıtılmış olması. Öyle ki okurken yaşıyor ve sizde onunla beraber boğuluyorsunuz, donuyorsunuz. Bunda yazarın psikoloji üzerine yüksek lisans yapması kanımca etkili. Oldukça akıcı bir okuma deneyimi sundu ancak bu kadar uzun olmasına -470 sayfa- gerek var mıydı? cevabım kesinlikle hayır.
Giriş kısmı bana gereksiz uzun, sonu ise alelacele yazılmış gibi geldi. Bazı sebepler ve bilinmeyenler sonuca tam bağlanamamış bu da keyifli son vermedi açıkçası. Kitabın giriş kısmında gösterilen bazı durumlar kitabın devamında unutuldu, sonunda yer almadı.
- !!!DİKKAT SPOİLER!!!-
Sayers travmayla baş edecek diye düşünürken daha önce öldürülmüş çocukların cesetlerini görünce aklını yitirmesi ve bunun sonuncunda içinde gelişen 'hayatta kalmalıyım' dürtüsü (Stockholm sendromu vb. sendrom ve durumlar yaşaması, kendini Daniel olduğuna inandırması) kurgunun kırılma noktası.
Kitaptaki en beklenmedik şey Penny'nin olaya dahil olmasıydı.
Sayers'in kendini Daniel sanmaya başlamasından itibaren kitabın yazım dili değişiyor ve bu bi tık yoruyor. Olayları ve durumları anlamakta ve kavramakta insan zorlanıyor. Bunu saydığım olumsuzluklara rağmen beğendim. Yazar böyle yaparak Sayers'in
Saida İsmayilova isimli okura yanıt verildi
Visneli Uranyum
Yok fakat 16 yaşından büyük bir bireyin okurken daha iyi anlayacağını düşünüyorum.