Bundan sonra, sen şafaktaki güneşim, geceleri yıldızlarım olacaksın.
Reklam
Bu geceden sonra Dünya kolyesini bir daha asla takmayacağını biliyordu ama alyansını çıkarmayacaktı. Levana onu sonsuza dek parmağında taşıyacaktı.
Kolye, Evret'ın ona hiçbir zaman duymadığı aşkı temsil ediyordu
Ama alyans, kocasına hissettiği aşkın sembolüydü.
Aşk bir savaştı. Savaş.
Sihri işe yarıyordu. Sihri artık onun gerçeğiydi.
Zira aynalardan nefret ederdi. Onların içlerinde sakladığı gerçeklerden. Bütün saray en az onunki kadar sahte görünümlerle boy gösterirken bir tek kendisinin aynaları sevmemesinden de nefret ederdi.
Bu minicik ve masum yatağı görünce bir şeyler hissetmesi gerekirdi. Pişmanlık. Vicdan azabı. Ya da dehşet.
Ama hiçbiri yoktu. Kendi kalp kırıklığından başka hiçbir şey hissedemiyordu.
Reklam