erva
@Cherrysinfo
i cried at the end of Anna Karenina when she threw herself under the train ꨄ
7 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Okurken çok fazla şoka girdiğim bir kitaptı. Ben kitabın bu kadar Nihal'in gözünden yazılmış olduğunu düşünmemiştim. Ana karakter o gibiydi. Behlül ve Bihter'in ilişkisi asla dizide gösterildiği kadar duygusal ve romantik değildi. Behlül dizidekinden bile daha şerefsizdi. Ayrıca Bihter ölürken Behlül'ün orda bile olmaması da ayrı bir garip. Ama en önemlisi Firdevs hanım SARIŞINMIŞ
Ahmet Mithat'ın bu romanda ayıplanan ahlaksız kadın tiplemesine farklı bir açıdan bakması, bu duruma düşmüş olan genç kıza kulak vermesi roman ilk yayınlandığında çok dedikoduya sebep olmuş; ikinci eşinin eskiden bu durumda olduğunu, bu yüzden kitapta Kalyopi'yle bu kadar empati kurulduğu söylenmiş. Yazarın düşüncelerine bakınca günümüzdeki çoğu insandan daha anlayışlı. Bu kitap şuan yazılmış olsaydı kötü yola düşmüş Kalyopi'yi zengin bir erkek aşık olup kurtarırdı bizde genç bir kızın yaşadıklarını değil o erkeğin kahramanlığını okurduk. Ama Kalyopi'yi kurtaran Ahmet Efendi kendisinden çok daha büyük ve sadece onu dinlemek için yanına gidip onu kurtardıktan sonra yaşıtı bir çocukla ona yuva kuruyor. Yani kıza yardım etme sebebi ondan etkilenmesi değil tamamen kendi etik değerleri ve merhameti. Bu düşünceleriyle Ahmet Mithat dönemi için çok ileride olan bir adam bence.
Sabahattin Ali normalde toplumcu-gerçekçi bir yazar olmasına rağmen bence bu roman daha çok bireyin iç dünyasını işleyen bir dile sahip. Raif'in içe kapanık, aidiyet duygusuna sahip olmayan bir karakter olmasına rağmen Maria'ya sadece portresini görüp aşık olması hislerinin ne kadar güçlü olduğunu gösteren bir detaydı bence. Ayrıca Maria'nın duygusal hayatında bağımsızlığını korumaya çalışması ve hissel olarak kontrol edilmekten korkması erkek yazarların romanlarda çok görmediğimiz bir karakter tipi olduğu için benim çok hoşuma gitti. Bir tek kafamda oturmayan kısmı Raif'in Maria'yı daha aralarında bir şey yokken 24 saat boyunca hastane köşelerinde beklerken mektupları kesildiği gibi terk edildiği fikrini bu kadar kolay kabul etmesi. Tüm roman boyunca ilişkide çok daha mücadeleci bir taraf olduğu için böyle kendi köşesine çekilip 10 yıl boyunca hiç Maria'ya ulaşmayı denememesi bana çok uygun gelmedi.
