İnsanın amaca ulaşma arzusu ve inancıyla tetiklenmiş ateşli bir gerçekçiliğin peşindeydi. Hayatı olduğu gibi istiyordu, özü arayan ve ruha uzanan tüm yönleriyle.
TDK’ya göre; Öz şefkat, bireyin zor zamanlarında, başarısızlık veya yetersizlik hissettiğinde kendine nazik, anlayışlı ve destekleyici yaklaşması, acı veren duyguları kabul ederek kendine merhamet göstermesi (koruyarak sevme) sürecidir.