Akış
Ara
Ne Okusam?
Giriş Yap
Kaydol

Yunus Emre Çanakci

Yunus Emre Çanakci
@Chrmccyunus615526
Öğrenci
Anadolu üniversitesi /Hukuk Fakültesi
Samsun
62 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Ne yoğun tefekkür ne yoğun his Küçülüyordu galiba beynimdeki kis
Reklam
Her baktığım köşede yaşanmamış hayatlar Bulabilecek miydi yolunu bu körpe ayaklar? Her yer kalabalık ve her yer yanlızlık Neredeydi yönünü kaybeden o balık?
Beklemek, bir bebeğin anne karnındaki gibi Beklemek, filizlenecek bir çiçek tohumu gibi Beklemek, bahara dönüşecek bir kış mevsimi gibi Beklemek, kavuşacağı günü gözleyen bir sevgili gibi Beklemek, sadece beklemek.

Okur Takip Önerileri

Tümünü Gör
Bir sima hatırlatmak için yeterliydi geçmişi. Yaşanmışlıkları, yaşadıklarını ve hiç yaşayamadıklarını.
Hukuk, insanın hayvani yönünü durdurması ve insani yönünü geliştirmesi için(asıl hayat amacı olan) vazgeçilmez bir araçtır.
Reklam
İnsan bu, bir yoldur fikrimce Akar yoldan bir duygu ve bir düşünce Yolun bir sağında zaman, solunda ise mekan Beraber giderler bu yolda hiç usanmadan ve sıkılmadan.
Büyümek ve Küçülmek
Mutluyduk küçükken dolaşırdık sokaklarda özgürce Kendimizi kaptırırdık bir top bir araba görünce Yoktu mutluluğun bir sınıfı o zamanlar istersen ol zenginlik içinde ya da bir gecekonduda yaşa fakirce Gelir yaş kemâle, anlarsın bir hayat var. İçinden çıkılmayan kuyular,hendekler ve sonu görülmeyen yollar Neden mutluyduk küçükken ve neden mutsuz olduk büyüyünce Hep küçük kalmak mı gerekiyor ya da büyük mü başlamak lazım hayata gelince?
Uzatma artık bu sürgünü, Çöz ve at kalbindeki kalın düğümü, Geçiyor dünler ve geliyor yarınlar, Kalbimde hiç bitmeyen bir acı var. Giderken çölde hisler kervanıma saldırdı bir haydut, Savruldu her tarafa umutlar, sevinçler ve üzüntüler, Geriye kaldı ruhsuz, et yığınından bir vücut.
Peydah olur düşünceler zihinden sayfa sayfa kağıda, O an yavaşlar zaman.Sanki geçmiyor gibi gelir saniyeler insana, Anlarsın o vakit; Bir hayat yaşadığını ve bir beden taşıdığını.
Sevmek
Herşeyin başı sevmektir. Sevmeyince geçer mi, sırtımda kambur yapan günler? Sevmeyince karşılanır mı, gelecekte beni bekleyenler? Sevmeyince verilir mi o bedeller, sevmeyince çekilir mi dertler,üzüntüler ve kederler? Sevmeyince olur mu anneler baş tacı? Sevmeyince olur mu babalardan bir yol arkadaşı? Sevmeyince olur mu insan tam? Kalır hep yarım ve ham.
Reklam
Gözyaşları
Bazen sebepsizce akar gözyaşları gözün pınarlarından, Birşey mi hatırlarız?Yoksa bir işaret midir bu insanlığımızdan? Aksın gözyaşları, belki temizlenir kirli ellerin pislettiği bir kalp; günah yumağından oluşan.
Susmak bir irfandır; konuşmak ise bir üslup. Herkes kendine bir kalıp arar ve o kalıba bir kulp.
Zamana güvenmeyin; çünkü zaman size göre değil, herkese göre ilerler.
Bir mum gibi yanıp, sönüyordu hayat; sönmez sanıyorsun ama sönüyordu... Donuyordu hislerim ve ilerliyordu zaman.
Her insan kendine bir yol açar; bazıları o yolu zararlı otları ezerek açarken, bazıları ise rengarenk çiçekleri çiğneyerek açar.
Hayat, bazen bir su damlası gibi berrak, bazen ise bir toz parçası gibi kapkara olabilir.Ama bizim her zaman bir tohum gibi bir gün çimlenip bir çiçek olma ümidiyle yaşamamız lazım.