Sevgili hayat, aldıklarınla ve verdiklerinle tutunmaya çalışıyorum sana... Sen çoğala çoğala başladığım, eksile eksile bitişe gittiğim bir serüvensin. Kaç kişiyi aldın ve yine kaç kişi geri verdin bana. Kaç kez ağlattın ve kaç kez güldürdün beni. Her nefes alışım banaysa her nefes verişim sanadır.
Üzgünüm,
üzgünüm...
Balkona çıktığımda
gecenin gergin cildi çarpıyor parmaklarıma...
Kimse çıkarmayacak beni güneşe,
kimse buyur etmeyecek beni kırlangıçların sofrasına...
Uçmayı hayal edip duran kuş şimdi ölmek üzere.
Çok soğuk bir kış gibi...
Çatlak dudaklarından donmuş bir gülümsemeyle
Dünyaya boş boş bakarken...
Hiç ayna görmemiş gibi renkli güzel gözleri...
Güzel olduğuna şahit
Arayıp bulamazken saklar avuçlarını ölüm korkusundan kısacık çizilmişti çünkü bütün çizgileri.
Artık bitti...
Aşık oldum celladıma...