" Kumral ," diye fısıldadım.
Ses yoktu.
" Kumral, cevap ver! "
" Sadece bırak," dedi.
Kapalı gözleri, soluk teni bir ölünün cildini anımsatıyordu.Etraftan yoğun bir alkış tufani koparken ben onun , gerçekten bir ölü gibi cansız uzanmış bedenini inceliyordum.
Onun başındaydım. Onun cesedinin başındaydım.
" Kazanan ,Maya Efnan!" dediler.
Hayatım boyunca hiç bu kadar kaybetmiş hissetmemiştim.