Çiğdem Karaaslan
@Cigdemkara_
59 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir insanın tek başına, kısıtlı maddi ve manevi imkânlarla, çölden bu Kenan Ülkesi'ni yeşertmeye kadri olduğunu düşündüğümde, insanoğlunun gidişatını her şeye rağmen takdire değer buluyorum. Ve bu sonuca varabilmek için, nasıl da yüce bir ruhun sabrına ve eliaçıklık konusundaki sebatkârlığına ihtiyaç duyulduğunu hesaba kattığımda, Tanrı'ya mahsus bu esere rehberlik eden bu eğitimsiz köylüye sonsuz bir saygı duyuyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gelirken geçtiğimiz bölge altı-yedi metre boyunda ağaçlarla kaplıydı.Orasının 1913'teki halini hatırlıyordum da tam bir çöldü. Dingin ve düzenli bir çalışma, yüksekliklerin dinç havası, kendi kendine yetmek ve en önemlisi iç huzuru bu yaşlı adama sağlıklı bir heybet vermişti. Tanrı'nın atletiydi o.
Bu eşsiz insan hakkında biraz daha net bir fikir sahibi olmak için onun büyük bir yalnızlık içinde işini yaptığını unutmamak gerekir; öylesine yalnızdı ki yaşamının sonuna doğru konuşamaz olmuştu. Ya da kim bilir belki artık konuşmaya ihtiyaç duymuyordu.
1920'den itibaren Elzéard Bouffier'yi her yıl ziyaret ettim. İşini aksattığını ya da yaptığından kuşkuya düştüğünü hiç görmedim...Böyle bir başarıyı yakalayabilmek için başarısızlığın hakkından gelmek, böyle bir tutkuyu hayata geçirebilmek için umutsuzluğu yenmek gerekirdi.
1910 yılında diktiği meşeler şimdi on yaşındaydı. Ağaçlar benden de, ondan da boyluydu. Manzara hayranlık uyandırıcıydı. Nutkum tutulmuştu; ben de onun gibi suskunlaştım ve bütün gün sessizlik içinde ormanında dolaştık. En geniş yeri, üç bölüm halinde, on bir kilometreye ulaşıyordu. İnsan bütün bunların tek bir adamın elinden ve ruhundan çıktığını düşününce, insanoğlunun yok etmenin dışındaki işlerde de Tanrı kadar yetenekli olabileceğini kavrıyordu.