Anlaşılan, insanın kafasının çalışması yasak bu ülkede. Kimi zaman gelir, şöyle sorardı bize: Siz yabancıların hayatı nasıldır? Elbette, berbat, derdik, köpekler gibi yaşayıp gidiyoruz.
Karanlık bir yaşamın insanları olarak bizler her şeyi hissederiz, ama duygularımızı dile getirmekte zorlanırız, duygularımızı anladığımız, ama dile getiremediğimiz için kendimizden utanırız. Ve çoğu zaman utancımızdan, düşüncelerimize kızarız. Her yandan vurur bize yaşam, iğneler bizi, biraz dinlenmek isteriz, ama düşüncelerimiz engel olur buna."
Evet, en sonunda insanları karşı karşıya getirdiler, aptallıkla, korkuyla kör ettiler onları, hepsinin ellerini ayaklarını bağlıyorlar, eziyorlar, sömürüyorlar, birbirlerinin üzerine salıyorlar. İnsanları tüfeğe, sopaya, taşa çevirdiler, şöyle diyorlar: 'Devlettir bu!"