Büyükbaba nın her şeyiyle başa çıkacak kadar yamandı o da.Bir keresinde ayin bityiğinde henüz kendinden geçmis durumda ve pek de ayılamamışken çifteyi kaptığı gibi kocasına iki namludan ateş etmiş,kalçalarından birini dağıtmasına ramak kalmıştı.O günden sonra Büyükbaba saygı duymaya başlamıştı ona.Çocukların böceklere eziyet ettiği gibi eziyet etmekten de vazgeçmişti.Yürürken eteklerini toplayıp dizlerine doğru kaldırıyor,o tiz sesiyle aynı savaş narasını haykırıp duruyordu."Tanrıya şükür,zafer bizim!"