“… Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terk edilmişlik içerisindeyiz. Önümde durup bana baktığında, ne sen benim içimdeki acıları anlayabiliyorsun, ne de ben seninkileri. Ve senin önünde kendimi yere atsam, ağlasam ve anlatsam bile, biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur diye anlattığımda cehennem hakkında ne bilebilirsen, benim hakkımda ancak o kadarını bilebilirsin…”
Sayfa 15 - can yayınları 25.Baskı Çeviri Ahmet Cemal
