Ömrümden ömür çaldı gidişin…
Benden SEN çıkınca geriye kalan bu zavallı kim…
Nerede bu yokluğunu anlatabilecek kelimeler..
Tesellisi hangi dilde bu yalnızlığın…
Şiirlerde yoksun..
Şişeler kifayetsiz…
Ne bir Müslüm baba şarkısında,
Ne bir bağlama telindesin…
Bütün yürek yangınlarının altına tek tek baktım
Yokluğunu anlatan
Hiç bir nota yazılmamış…
Baharı müjdeleyen gözlerin
Sımsıcak sarıp sarmalayan gülüşün artık benim değil mi
Bak işte…
Diş ağrısı gibi
Yine,
Gecenin ayazında zonkluyorsun…
Gündüzleri de götürmüşsün…
Durdu mevsimler
Gecenin zemherisinde…
Bir kış gecesi
şarkıların koynunda sızıp
başka bir kış gecesi şiirler içinde uyanırım…
Seni aramak gibisi yok…
Sensizliğin diyarı var mı?
Seni unutturacak memleket kim?
Ankara’nın kimsesiz sokakları mı…