berk
@Claduio
Eski günleri özledim.
Şu anda okuduğu kitap
Gelişim, ilerleme ve teknoloji…
İnsanların bu üç kelime ışığında ilerlemeye devam etmesi kaçınılmaz bir gerçektir. Bu ilerlemenin önüne geçilmesi imkânsızdır. Sanatın, edebiyatın ve duygusal değerlerin tamamen rafa kaldırıldığı bir şehir… Evet, Jules Verne 20. Yüzyılda Paris’te bunun portresini biz okurlara çiziyor.
Genel hatlarıyla distopik olan eserde ana karakterimiz olan genç Michel, klasik edebiyatı seven, şiirle ilgilenen ve duygusal yönü güçlü bir gençtir. Ancak Michel’in bu yönleri, yaşadığı toplumda bir avantaj değil, tam tersine bir yük haline gelir. Çünkü yaşadığı toplumdaki insanların yapısı fayda ve kar odaklıdır. Sanat ve edebiyat gibi tüm duygusal değerler yok edilmiştir. Bunlarla uğraşan insanlar azınlıkta olup durumları çok kötü bir haldedir. Michel bu hayata tutunmaya çalışırken giderek yalnızlaşan bir karakter olarak karşımıza çıkar.
Yazarın kitabı yazdığı dönemde ileriye yönelik tahminleri çok çarpıcıdır. Hızlı ulaşım sistemleri, teknolojinin hayatın merkezine yerleşmesi, kapitalist odaklı toplumların oluşması gibi pek çok tahmin kitapta yer alır. Modern dünyaya ayak uyduramayan bireyin yabancılaşması kitapta işlenen diğer konulardan biridir. Kitap, bu yapısıyla insanın sadece neler kazandığını değil neleri kaybettiğini de bir mercek altına alır ve hatırlatır.
Genel hatlarıyla kitabı sevdim diyebilirim. Ana konu Paris olduğu için çok fazla şehir ve ülke ile ilgili ayrıntılar var. Bu ayrıntılara hakim olmak için araştırma yapmak şart.
Ailenin yıkılma eğilimine girdiği, üyelerinin her birinin özel çıkarlar peşinde ayrı yönlere dağıldığı, ne pahasına olursa olsun zenginleşmek tutkusunun sevgi duygularını öldürdüğü bir devirde, evlilik bana kahramanca ama hiçbir işe yaramaz bir girişim gibi görünüyor.
1890 yılında yayımlanan Açlık, modern edebiyatın öncü eserlerinden biri olarak kabul edilir. Roman, parasız ve aç bir yazarın psikolojik durumunu, iç çatışmalarını ve hayatta kalma mücadelesini merkeze alır. Sayfa sayısı bakımından kısa olsa da okur üzerinde bıraktığı etki son derece derindir. Bu etkinin en önemli nedenlerinden biri, eserin yazarın kendi yaşamından güçlü otobiyografik izler taşımasıdır.
Romanın ana karakteri isimsizdir; o, sıradan herhangi biri, hatta bir anlamda hepimizdir. Açlık, insan hayatında herkesin bir şekilde deneyimlediği evrensel bir duygudur ve Hamsun bu duyguyu iliklerine kadar hisseden, aynı zamanda onurlu ve gururlu bir karakter üzerinden aktarır. Eserde klasik anlamda bir olay örgüsünden söz etmek neredeyse mümkün değildir; çünkü asıl çatışma dış dünyada değil, karakterin zihninde ve iç dünyasında yaşanır.
Ek olarak; Norveçli olan Yazar 1920 yılında Nobel ödülü almıştır ve II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası’nı açıkça desteklemiştir. Adolf Hitler’e hayranlığını gizlememiş, hatta 1943’te Nobel madalyasını Nazi Propaganda Bakanı Joseph Goebbels’e hediye etmiştir. Ayrıca Hitler öldüğünde onun için övgü dolu bir yazı kaleme almıştır. Bu hareketlerinden dolayı Norveç halkı tarafından protesto edilmiş, kitapları evinin bahçesine atılmıştır.
