Karın beyazı eridiğinde, volkanın kırmızısı söndüğünde, horozibiği çiçeğinin moru solduğunda,kahverengi saç ağardığında, gökyüzünün masmaviliği kaybolduğunda nereye gider? Belki de renkler için bir cennet vardır? Orada şarkı söylediklerinden, gürleyip patladıklarından, orada itişip kakıştıklarından ve birbirlerine karıştıklarından eminim. Sonra da uçup gidiyorlar. Ve geri dönüyorlar, sonsuza
dek durmadan.
Vincent'in kardesi Theo'ya 1888 ylında
yazdığı bir mektupta söylediği dokunaklı bir cümlesi vardir. İnsanları
sevmekten daha sanatsal bir sey yoktur, diyordu.