"İnsan oyun oynamayı ne zaman bırakır?"Kaygısız bir kendiliğindenlik haliyle uydurmaktan zevk aldığımız hikâyelere duyduğumuz iştahı hangi eşiği geçince, kaç yaşında kaybederiz? Başka bir âleme yolculuk etmenin, etrafimızdaki her şeyi şatoya, Uzak Bati'daki ovalara, uzay gemisine dönüştürmenin saf temayülü ne zaman yitip gider?
Belli belirsiz ayırt edebildiğimiz,anlaşılmaz ve şekilsiz,ıssız ve karmaşık bir dünya karşısında bile hayata açılmak,ona gülümsemek. Çünkü bu,ona mutlu bir düzen aşılamanın en iyi yoludur.