Herkes hayatın sorumluluklarından, ıstırabından, düzensizliğinden şikayet edip duruyor ama hiç kimse hayatı düzenlemek, onu daha iyi hale getirmek için kılını kıpırdatmak istemiyor. Hepimiz sanki hayata dışarıdan bakan izleyiciler gibiyiz ve sanki her birimiz herkesi ve her şeyi yargılamak için var.
Hayattaki aşırı düzensizliğin başlıca nedenlerinden birisi herkesin hayatta iyi bir düzen kurmaya çalışması, fakat hiç kimsenin hayatın kendisini düzene sokmak istememesidir.