Çıkmadan önce son bir kez arkama dönüp bakmadım çünkü son bakışları da sevmem.Sevmediğim çok şey var.Yürüdüm.Birkaç metre sonra, bahçenin iki kanatlı ağır demir kapısı yavaş yavaş açılırken, yolun karşısında bir tren bir gökdelenin tepesine çıkıp kendini boşluğa bıraktı.
Ben yoruldum. Genel yoruldum böyle, komple yoruldum. saçlarım bile yoruldu yani tepeden tırnağa diyorum ciğerlerim dahil daha nasıl uzatabilirim?Uzatmayayım.Kafamın içinde rüzgârlar esiyor.Rüzgâr sevmem.