Yıldızlar aslında nedir size söyleyim:Yıldızlar, acıdan delirmiş insanların gökyüzüne sıktıkları kurşunların açtığı deliklerdir.Bilim adamları sürekli yenilerini keşfettiklerini söylüyorlar.Bunda şaşılacak bir şey yok.Yukarısı bir gün dümdüz olacak.
Hiçbir şeyi özlememişim gibi, bu özlemekler özlemek değilmiş gibi, kimse kimseyi bu kadar özleyemezmiş gibi özlediğimi fark etmekten, sonra bana kollarını açmadan, sana doğru uzanırken aramızdaki yarım metre hiç bitmeyecekmiş gibi, sanki sana yetişemeyecekmişim gibi, şimdi sarılmazsam bir daha hiç sarılamazmışım gibi korkmaktan, sarıldığım anda bütün dünyayı sarsacak kadar çok ağlamaktan, senin beni sakinleştirmek için saçlarımı sevmenden, “Yine rüya görüyorum dimi?” dediğimde “Yok lan valla, bu sefer gerçek,” demenden, sen dediğin için her seferinde gerçek olduğuna inanmaktan, inanmaktan başka çare bulamamaktan, üstünden çok zaman geçti diye artık kimselere anlatamadığım bu çok eskimiş derdimin nihayet bittiğini sanmaktan yoruldum.
Çünkü insan uyanıyor.
“Nerede olduğunu, bunca yıl ne yaptığını, niye beni hiç aramadığını sormayacağım.Çok sevineceğim dönüşüne, kalbim dayanırsa.Bir de ‘Artık gitme!’ diyeceğim fısıltıyla.Sensiz gecelerde çok korktum.”