İnsanların hafızamdaki fotoğrafları genelde otururken çekilmiş.”Oturmaya da kalsaydı,” dediklerim de var “Keşke biraz daha öyle otursaydı,” dediklerim de…En çok da bunlar oturmuş içime.Oturmak da ne acayip kelime…
Yok sayınca yok oluyor çok şey, her şey değil.Gözlerimi kapatınca kör olabiliyorum aslında.Ama karanlığı gördüğümü varsayıyorum bu sefer de, görmemeyi gururuma yediremiyorum.Tuhaf yani.