Neden on sekiz yaşında isyankar, otuzunda ılımlı, kırkında geri dönüştürülmüş oluyoruz? Tam tersini hayal ediyorum, hayat ilerledikçe başkaldırış da artsa, yaşlılığın en önemli özelliği olana kadar gelişmeyi bırakmasa mesela.
Başkalarının sefaletiyle uğraşarak kendi sefaletinden kaçamıyor insan. Kendi acılarını, yalnızlıklarını hissetmemek için meydanları ve kafeleri dolduran gençlerin ilginç bir tarafı yok.