“O rüyayı, hâlâ hatırlıyor musun sen?”
“Niyeyse, çok iyi hatırlıyorum.”
“Başkasının rüyası olmasına rağmen?”
“Rüya dediğimiz şey ihtiyaç durumunda ödünç verilip alınabilir, şüphesiz.”
Böyle bir yaşam hiç de kötü değil elbette. Ancak yaşam denen şey öyle istikrarlı devam eden bir şey midir ki? Hiçbir sorunla karşılaşmadan rahat bir şekilde yaşayıp gitmek, iyi bir şey midir?
Bunları düşünmeden de edemiyorum.