“Hayattan çok az şey istedim-ama o,o kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş,kırlar,bir lokma ekmek,bir lokma huzur,canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilimcim olsun ve bir de ne kimseye muhtaç olayım ne el alem bana muhtaç olsun.”
“Ben,bana bahşedilmiş hafif rüzgarın ve onun tadını çıkarabilmem için bahşedilmiş ruhun tadını çıkarıyorum; ve daha fazlasını ne soruyor ne kurcalıyorum.”
“Hayatı bi han olarak tahayyül ediyorum,çöküş arabası gelene kadar orada kalacakmışım. Araba beni nereye götürecek bilmiyorum,çünkü hiçbir şey bilmiyorum..”