İnsanlar artık kelimelere hiç dikkat etmiyorlar. Mesajlarda ya da tweetlerde israf ediyorlar, onları yazıyorlar, onları okumuş gibi yapıyorlar, çarpıtıyorlar, yanlış aktarıyorlar, onlarla, onlarsız ve onlar hakkında yalan söylüyorlar. Onları çalıyorlar, sonra da başkalarına veriyorlar. En kötüsü de onları unutuyorlar. Kelimeler ancak anlamlarını nasıl hissedeceğimizi hatırlarsak değerlidir.
Dünya bir oyun ve oyalamaca yeriymiş. Rolünü iyi oynayamasan da bütün hatalarına rağmen oyunun devam ettiği bir sahne! Ve yaşam, katmerli yanlışlar bütünüymüş. Hatalı yaşamların, ağızdan düşünmeden çıkmış zehirli sözlerin, ertelenmiş sevmelerin, kucaklaşmaların telafisi yokmuş.
İşte şimdi anlıyorsun bunu. Kendine geç kalmanın iyileşmeyen, her gün yeniden kanayan bir yara olduğunu, dikiş tutmayan bir kesik olduğunu şimdi daha iyi anlıyorsun.