(ki, rüya kadar kişisel bir deneyim hiçbir biçimde başkalarına ulaşmayı amaçlıyor olamaz)
Bu bağlamda Freud'un parantez içinde dile getirdiği, rüya kadar kişisel bir şeyin bir başkasına hitap ediyor olamayacağı, yani rüyaların hiçbir biçimde insanların tüketimi için var olmadığı varsayımı ironiktir. Freud rüyanın mesajının birilerinden, kendimizden değilse o halde başkalarından gizlenmesi gerektiği konusunda ısrarlıdır (adeta, bir anlamda kişiye özel olan, yasak ve ahlâksız olandır; özel yaşam gizli yaşamdır). Peki ama şiddetle kişisel olan şeyler, kişinin kendisine bile yabancı değilse, neden başkasına yabancı gelsin? Dahası, Freud ısrarla rüyaların birer değiştokuş aracı olmadığını, sadece rüyayı gören kişi için yaratıldıklarını söylüyorsa, psikanalistlerin analizde yaptıkları işe ne demeli?
“I am a child with an old soul. I see magic in everything. But at the same time , everything tires me because I feel everything so very deeply.”
-Juansen dizon