Politikanın çamurlu yollarında el yordamıyla ilerlendiği oranda, özellikle de pragmatizmin şefliği ele alarak, konseri, notaları hiç umursamadan yönetmeye koyulduğu durumlarda, mantık her zaman kötülük yolunda insanları çukura doğru indirecek birkaç adım daha kaldığını gösterir.
Mesela ölüm hakkında daha fazla düşünür, -ve aslında bunu yapmak için dilin yeni tasarımlarına, yeni alanlarına ihtiyaç duymaması garip gelecektir.
Wittgenstein