Bence hayat kin gütmek ve yapılan haksızlıkların çetelesini tutmak için çok kısa. Bu dünyadaki herkesin kusurları var; kusursuz tek bir kişi bile yok. Ama inanıyorum ki fani bedenlerimizle birlikte bunları da geride bırakacağımız, bütün kusurlarımızın ve günahlarımızın bu hantal et parçasından sıyrılacağı ve geriye kalan tek şeyin ruhun parıltısı olacağı o gün gelecek.
Ölüm yani. İnsanın toprağa kavuştuğu, toprağa verildiği tören... İnsanın, toprak üzerindeki yalnızlığının bitip doğanın sonsuz çevrimine katıldığı, zerrelerine ayrılarak tekrar başa döndüğü, sanki hiç var olmamışçasına yok olduğu, geride kalanlara, tüm hayatın tatlı bir rüyadan başka bir şey olmadığını, topraktan başka varılacak bir yer olmadığını, ölümlünün yaşamı boyunca çıkmaya çabaladığı tüm dorukların, tepelerin gereksiz bir hayalden başka bir şey olmadığını, onu bekleyen tek şeyin toprağın dibi olduğunu anlatan o siyah kapıyı anlatacaktık.