Bir süredir kitabı merak ediyordum, sonunda okuyabildim. Her kitaba ve yazara saygım sonsuzdur ortaya bir kitap çıkarmak emek ve çaba gerektirir. Fakat tamamen kişisel görüşlerini yansıtan kitaplar yazmamalı yazarlar, bilime araştırmalara da yer vermeliler. Elbette çocukların hakları ve özgür olabilecekleri alanlar var ama çocuk çocuktur, yetişkin yetişkin. Yazar kitabın birçok yerinde çocuğa verilen tepkilerin istismar olduğundan söz etmiş bana göre de çocuğa algısının üstünden özgürlük alanı tanımak istismardır. Kitabın her yaş grubunun okuyabilmesi için yazıldığı vurgulanmış fakat bence ne çocuk kitabı olabilmiş ne de yetişkin kitabı olabilmiş. Karmakarışık kişisel fikirler ürünü. Bu tarz yaklaşımlar narsist, kendini beğenmiş, bencil kişiliklerin artmasına sebep oldu. Biz böyle bir toplum değiliz özümüze dönmeli özümüzü okumalıyız. Kitabın en ilginç bulduğum kısmını ekleyerek düşüncelerime son vermek istiyorum.
(Anne babası Leyla’ya “Eğer istemiyorsan okula gitmek zorunda değilsin” dediler. Leyla artık okula gitmiyor. )