ོ Zerrin
@Cokortmen
1187 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Bir zamanlar insan, Tanrısına insanlar kurban ederdi, belki de en sevdiği insanları -tarih öncesi dinlerde ilk doğan çocuğun kurban edilmesi buraya ait. Romanın çağa uymayan tarihinin en korkunç olayı, İmparator Tiberius'un Capri adasındaki Mithras mağarasında kurban edilmesidir. Öyleyse, insanlığın ahlaksal döneminde, insan, Tanrısına en güçlü güdülerini, kendi "doğa"sını kurban etti; bu şenlik sevinci, çilecinin zulüm dolu gözlerinde ışıldıyor; şu coşkulu "doğa karşıtının". Sonunda: Kurban edilecek ne kaldı?
Ortak olabilenin değeri daima azdır. Sonunda, neyse o olarak kalıyor, kalacak: Büyük şeyler, büyük için kalacak; uçurumlar, derin olanlar için; incelikler ve ürpermeler incelmişler için; toplarsak kısaca, tüm, pek az bulunanlar, pek az bulunanlar için. -
İnsana bir eylemin iyi ya da kötü oluşunu düşündüren, başarının ya da başarısızlığın geriye doğru işleyen gücüdür.
İyisi mi çekilin şöyle bir kenara! Gidin saklayın kendinizi! Maskelerinizi ve incelmişliğinizi takının da yanlış anlaşılın! Ya da biraz korksunlar sizden!