Birdenbire ailemizin yansını kaybedersek nasıl ayakta kala bilirdik? Sanki bir tencereyi ikiye parçalamak gibi. Nasıl ki
o parçalanan tencere artık bir tencere değilse, biz de artık
bir aile değildik...
Tüm insanlar aynıdır:
Kendileri bir başkasının cebinden alırken
yüzleri aydınlanır, gülümserler, ama kaybetme sırası onlara
geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.