Tufan kavramı, aslında insanlığın farklı dönemlerde ve farklı coğrafyalarda geçirdiği kendi büyük felaketlerinin anlatılmasıdır ve yalnızca kutsal metinlere özgü bir kavram değildir; kutsal metinlerden çok önce de pek çok masalda ve mitolojik hikayede karşımıza çıkar.
Mesela Yunan mitolojisinde Tufan'ın karşılığı Deukalion'dur. Burada Zeus insanlığı cezalandırır ve yalnızca Prometheus'un oğlu Deukalion ve Pandora'nın kızı Pyrrha hayatta kalır. Onların görevi insan soyunu devam ettirmektedir.
Bugünkü tek tanrılı dinler tarafından kabul edilen Tufan hikayesinde Eski Ahit'in Genesis bölümünde verilen sayılara göre yaratılıştan Nuh'un doğumuna kadar geçen süre 1056 yıldır. Yani Tufan, Nuh 600 yaşında iken olur.
Yunan tanrılarının hikayeleriyle yarışabilecek bir kurgunun 2000 yıldır, günümüz insanları da dahil milyarlarca insan tarafından kabul görmesi de ayrıca düşündürücü bir durumdur ve bir o kadar da vahimdir insanlığın aslında antik çağlardan bugüne zeka olarak çok da yol kat edemediğini görmek... İşin içine din girip; bahçeleriyle, şaraplarıyla ve genç kızlarıyla vaat edilmiş "cennete" gitmek için en kolay yol olan sorgulamadan inanmak söz konusu olduğunda, saçmalıklarına gülünen eski tanrıların hikayelerinin eş değerlerine bugün de inanıldığını hayretle görüyoruz...Ve bu inanışlara göre insanların (hristiyan, yahudi, müslüman) hayatlarını (yaşayışlarını, kıyafetlerini, yiyeceklerini, içeceklerini) antik ve diğer erken çağlara göre, kendi istekleriyle, daha kuralcı/ağır şartlar altında yaşamaları akıl tutulmasının boyutlarını ve dinlerin toplumları şekillendirmek için nasıl kullanıldığını ve kullanılacağının kanıtı olarak karşımızda duruyor ne yazık ki Kuzey Avrupa gibi kendini bu iflah olmaz cahillikten arındırmayan toplumlar için daha çok uzun yüz