Bu arada,kuşkunun en aşırısından inancın en aşırısına geçen Satürnlü,onların(dünyalıların) üremeye çalıştıklarını sandı:
-Aha, dedi,doğayı iş üzerinde yakaladım!
...bedenin unsurlarına ayrışarak,bir başka biçim altında doğayi canlandırması gerektiğinde,buna ölüm denir, bu başkalaşım anı geldiğinde ,sonsuz uzun yaşamakla ,bir gün yaşamak arasında hiçbir fark kalmaz.
Varlığımız bir nokta ,ömrümüz bir an , küremiz ise bir atomdur.insan birşeyler öğrenmeye ,deneyim kazanmaya kalmadan ölüm kapıyı çalıyor.ben şahsen geleceğe hiçbir plan yapmaya cesaret edemiyorum,kendimi koskoca bir okyanusta küçük bir su damlası gibi görüyorum.
Ben biraz seyahat ettim;bizden cok aşağı ölümlüler,bizden çok üstün varlıklar gördüm ama gerçek ihtiyaçlarindan daha fazlasını arzulamayan,ihtiyaçlarının tamamının karşılandığını düşünen bir kişiyle bile karşılaşmadım.