Bazen onun yaşadığı dünya çok yakınımızda olabilirmiş gibi geliyor, çünkü o dünyanın sağlamlığı, bizim dünyamızın boşluklarına dayanıyor ve o dünyanın boşluğu da bizim dünyamızı sağlamlaştırıyor.
Kitabıma döndüm; kokusunu içime çekiyor, bakışlarımın sayfalar arasında koşturmasına izin veriyor, cümlelerin sırf bağlamından koparıldığı için daha gizemli gelen parçalarını okuyordum. Acelem yoktu; eski kitap kokan, sıcak, sessiz ve sayfalar her çevrildiğinde sanki kitaplar uykularında iç geçiriyormuş gibi hışırtılar duyulan bir odada olmaktan mutluydum.