Bazı hikayeleri, derdi, anlatıp durdukça, tüketirsiniz. O türlerde dram yanıp kül olur ve her uyarlaması daha saçma ve boş hale gelir. Başka türlü olan hikayeler ise sizi tüketir. Anlatıp durdukça, hikaye güçlenir. O hikayeler size eskiden ne kadar aptal olduğunuzu hatırlatır. Şimdi aptal olduğunuzu da. Sonsuza kadar aptal olacağınızı da.
Bazı hikayeleri anlatmak, diyor Bayan Leroy, intihar etmektir.
Insanların inanabileceği bir canavara ihtiyacı olması önemliydi.
Gerçek ve korkunç bir düşmana. Karşısında olduklarını söyleyebilecekleri bir iblise. Yoksa kendimize karşılık kendimiz kalacaktık.
İmrendiğimiz insanlar acı çektiğinde sevincin en katıșıksızını yaşarız. Sevincin en içten halini. Bir limuzin yanlış yöne saparak tek yönlü bir yola tersten girdiğinde duyduğumuz türden bir sevinç.