O ve annem, birbirleri için duydukları ilgi ve endişeyi dile getirirken bile kendi aralarında hep azarlar gibi konuşurlardı. "Dışarı çıkarken atkını tak dedim!” ya da "Bir dakika otur be yahu!”, sanki hakaret ediyorlar. Meşrubatçının faturasını kim kaybetti, çıkarken kilerin ışığını söndürmeyi kim unuttu diye durmadan didişirlerdi.