İnsan bazen ait olmak uğruna kendi rengini siler. Onay almak için sessizleşir, değer görmek için uyum sağlar.Ama sonra bir sabah aynaya baktığında kendi yüzünü tanıyamaz hale gelir. Bu fark ediş, bir dönüm noktasıdır. Çünkü insan, kendini var etmekle başkalarının beklentileri arasında sıkıştığında , görünürlük bir ödül değil, bir yük haline gelir.